Nieuwsbrief jaargang 3 nr. 4 d.d. 3 november 2009

In 2005 is de ABF gestart met het geven van minibridge op de basisscholen. Later volgde eveneens de oprichting van de Jeugdbridgeclub.
Vanaf 1 januari 2008 is dit alles ondergebracht bij de commissie Jeugdbridgeclub ABF.

Er wordt wel eens de vraag gesteld of zichtbaar is/wordt waar wij mee bezig zijn.

Leidt dit alles tot een toename van het bridgen onder de jeugd? Op zich een prima vraag.

Echter: ik denk dat deze vraag toegespitst op onder andere het minibridge moeilijk meetbaar is.

Immers de groep verlaat het basisonderwijs, stroomt door naar het voortgezet onderwijs en daarna……….?

Wat gezegd kan worden - ik blijf dan maar even stil staan bij het jaar 2009 - is dat er dit jaar 109 kinderen het diploma minibridge 1 en 2 of het klaver- ruiten- harten- en schoppendiploma hebben gehaald. 109 kinderen dus, die vroeg of laat wellicht iets met deze kennis gaan doen.

Het aantal uitgereikte diploma’s is gedurende de vijf jaren dat de ABF zich toelegt op het Jeugdbridge, in aantal vele malen groter dan 109.

In deze Nieuwsbrief interviewen wij Erwin Huzen.
Erwin is iemand die zijn hobby bridgen ook in zijn studententijd beoefent.

Oordeelt u zelf waar het jeugdbridge toe kan leiden.

Veel leesplezier!

Marion Michielsen (wereldkampioen)
overhandigt Erwin Huzen
het speldje horend bij het
eerste certificaat van meesterpunten

Aangezien ik al klaverjas sinds mijn 6e had ik uiteraard ook interesse in dat andere kaartspelletje. Heb toen ook voor het eerst kibitzertje gespeeld.

Waarom juist het bridgen?
Geen idee. Ook niet echt juist het bridgen. Zoals ik al in de 1e vraag vermeldde ben ik van huis uit een schaker/klaverjasser.
Bridge is daar op een gegeven moment gewoon bij gekomen en heeft het schaken verdrongen.
Klaverjassen doe ik noodgedwongen nog steeds wel eens, maar de laatste keer was gelukkig alweer in de zomervakantie

Waar heb je het bridgen geleerd.
Spelen leerde ik in de tweede klas van het gymnasium, mijn toenmalige school in Apeldoorn.

Daar gaf Bert Postma (wiskunde docent, welk ras anders?) een cursusje aan leerlingen waarvan men dacht dat ze een extra uitdaging konden gebruiken.

De liefde voor het spel kwam daar echter niet vandaan (detail: ik was niet de enige jeugdbridger uit Apeldoorn die destijds aan dat cursusje meedeed en ook nu nog actief is. Ludo Schoonen deed daar ook aan mee).

Dat jaar bleef ik zitten, dus ik mocht het jaar daarop niet meedoen aan de vervolgcursus. Twee klasgenoten van mij deden toen wel die cursus.

In de pauze wilden ze graag spelen, dus deed ik ook mee. Het blijft echter lastig om met 3 personen te spelen dus werd er regelmatig, in de persoon van Jelko Dijkman een vierde gevonden.

Nu ik er aan terugdenk, herken ik dit als de manier waarop vroeger bijna iedereen bridge geleerd heeft, toch?
In de derde bleef ik weer hangen (neen, ik was geen voorbeeldige leerling), dus ik moest van school af.

Gelukkig voor mij waren bijna al mijn tekorten in Latijn en Grieks te vinden, waardoor ik over kon stappen naar het atheneum. De keuze werd gemaakt voor het Veluws College Walterbosch, waar ik Petra Wijers als mentor kreeg.

Op de een of andere manier kwam ze te weten dat ik in de tweede klas van het gymnasium dat cursusje bridgen gevolgd had, en omdat ze bezig was met het oprichten van een jeugdbridgeclub in Apeldoorn, wilde ze mij er ook graag bij hebben.

Ik weet nog dat ik eigenlijk helemaal geen zin had lid te worden. Uiteindelijk heb ik aan Jelko gevraagd of hij ook mee wilde doen. Jelko was net zo'n harde werker als ik en was dus ook op Walterbosch beland.......

Hij wilde wel, dus was een partnerschap geboren. Twee spelers die nooit echt biedlessen hadden gehad, maar wel aardig konden kaartspelen. Jelko kan ook een behoorlijk potje klaverjassen.

Op de jeugdbridgeclub kwamen we ook Ludo Schoonen weer tegen. In tegenstelling tot mij, had hij bij die vorige cursus, en van zijn oma, wel wat opgestoken van het bieden. Het eerste doel was daarmee geboren: net zo goed worden als Ludo en zijn partner.

Met dat doel kwam de motivatie - die op voorhand nogal ontbrak - ook tot stand. Petra Wijers heeft ons, in dat ruime jaar bij de jeugdbridgeclub, goed ondersteund.

De Nederlandse Bridge Bond (NBB) heeft grote belangstelling voor jongeren met topambities? Wat zijn jouw ervaringen die je hebt opgedaan?
Het was voor mij en Jelko, als spelers zonder enige link met de bridgewereld - laat staan bridgetop -, erg lastig om de aandacht van de bond op ons te vestigen.

Maar toen dat uiteindelijk lukte, hebben we er veel van opgestoken. Vooral het feit dat je met veel meer andere jeugdspelers kennis maakt, was een verademing. Inmiddels heb ik vanuit de bond een toernooi in Warschau (Polen) mogen spelen, en dat zijn toch wel de ervaringen waar je het voor doet.

Wat zijn je beste prestaties tot nu toe?
Derde op het NK 4tallen (onder 20) 2008 (hierdoor kwamen we eindelijk in beeld bij de bond) en het met overmacht winnen van district paren 3e klasse 2008/2009 met Henri ten Napel. Ook was het winnen van de Groot Slemdrive een leuke overwinning.

Iets wat ik erg leuk vond afgelopen seizoen was de deelname aan de de Bruijn Biedbeker van het NBB blad 'Bridge'. In december verschijnt het verslag van de finale die ik 4 oktober heb geboden, voorlopig tevens mijn laatste optreden met Jelko Dijkman als partner.

Je hebt al in het buitenland gepeeld?
Ja, zoals ik al vertelde, in Polen. Over de resultaten zal ik het maar niet hebben.... we hebben ons daar (een groep van 8 aspiranten) gedragen als een stel kinderen op schoolreisje.En om de een of andere reden scoor je niet als je de hele week tussen 1:00 en 4:00 naar bed gaat wanneer de wekker op 9:00 uur staat afgesteld.

Waarschijnlijk ga ik ergens in december de channel trophy spelen. Dat is een toernooi tussen Nederland, België, Frankrijk en Groot Brittannië (dit jaar in België)

Waar bridge je nu als student?
In de collegezalen..... Neen, niet goed, ik weet het, doe het ook bijna nooit, maar je moet wat tijdens saaie colleges en je hebt nu eenmaal een laptop met internet voorhanden.

Het feit dat Jelko het bridgen op een laag pitje heeft gezet, heeft mij gedwongen uit te kijken naar een andere partner.

Hierdoor ben ik geswitcht van Klaver 4 naar Entre Nous, wat betreft het bridgen in Apeldoorn. Dit omdat dat qua speellocatie een stuk handiger is voor zowel mij als Petra (waarmee ik nu op de dinsdag speel).

Maar omdat Petra helaas ietsje te oud is om met mij bij de jeugd te kunnen spelen, moest daarvoor een oplossing worden gezocht.

Die werd gevonden in Bas van Beijsterveldt (nee geen familie van die “””””””lieftallige”””””” staatssecretaris van onderwijs. Die naam spel je overigens ook anders, maar dat terzijde). Met Bas speel ik om de week op maandagavond bij de nieuwe club 'Topbridge Zuid' in Tilburg.

Deze club is qua minimumniveau 2e divisie+, of jeugdselectie. Daar valt dus erg veel te leren voor mij.

Wat wil je in de toekomst bereiken?
Op 29 november 2009 wil ik Nederlands kampioen viertallen onder 20 worden. Met Bas van Beijsterveldt als partner, en Thijs Verbeek en Lotte Leufkens (jawel, dochter van) als nevenpaar moet dat wel kunnen lukken. Daarnaast is ook het winnen van de channel trophy in december een doel op de korte termijn.

Op de iets langere termijn staat een medaille op het EK onder 20 van 2011 als doel klaar. Het ultieme lange termijndoel is uiteraard een basisplek in het Open team.

Is er iemand die voor jou een voorbeeld is?
Ja, lijkt me duidelijk: als echte Apeldoorner heb ik natuurlijk Marion Michielsen (Wereldkampioen jeugdbridge paren) als voorbeeld. Misschien kan ik in april met haar de cafédrive in Apeldoorn spelen.

Tot slot Erwin: Wat is een zogenaamde bierkaart?
Dat is een kaart die Petra Wijers inmiddels aardig wat geld gekost heeft.

Voor de lezers die niet op dinsdag bij Entre Nous tegen mij en Petra hebben gespeeld, volgt hier de uitleg:
De bierkaart, beter bekend als Ruiten 7, is een biertje waard (op kosten van je partner) als je er in de laatste slag en een slag mee maakt en een plusscore hebt.

Dus wanneer je het contract maakt, of de tegenstander down speelt. Die laatsten zijn uiteraard de mooiste ruiten 7’s om te maken. Echter ze lukken zelden. Andere mooie gevallen zijn de 64-54 fitjes met ruiten 7 in de vierkaart.

Let op: Zorg ervoor dat je bij het actief najagen van alle ruiten 7-kansen niet te ver doordrijft en onnodig slagen weggeeft. Je partner zal namelijk het 9 van de 10 keer niet leuk vinden dat jouw aanval op zijn portemonnee een 0 oplevert......

Mijn advies is dan ook om alleen overdreven risico´s ten koste van overslagen te nemen wanneer je 4tallen of butler speelt en je al niet meer down kan.

Onze sponsors die ook het nieuwe seizoen weer vertrouwen in ons stellen: